علاوه بر گلکوکندرویتین و مكوبالامین ، از چه داروهای دیگری برای درمان فتق دیسک گردن رحم استفاده می شود؟

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی
نحوه عملکرد آن: یک دیسک گردن رحم فتق می تواند باعث التهاب مانند درد گردن ، سفتی و تابش درد در اندامهای فوقانی شود. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) می توانند فعالیت سیکلوکسیژناز (COX) را مهار کرده و سنتز پروستاگلاندین را کاهش دهند و از این طریق التهاب و درد را کاهش می دهند.
مثال:
ایبوپروفن: یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی است که با مهار تولید واسطه های التهابی در بدن ، درد و التهاب را تسکین می دهد. دوز خوراکی عمومی 200-400 mg هر ساعت 4-6 ساعت است (برای سطح درد و اختلافات فردی تنظیم شده است). مزیت آن این است که اثر نسبتاً سریع است ، قیمت نسبتاً ارزان است ، می تواند به طور موثری درد و تنش عضلات ناشی از فتق دیسک گردن رحم را کاهش دهد.
Celecoxib: این یک مهار کننده انتخابی -2 با تحریک نسبتاً کمی به دستگاه گوارش است. دوز معمول روزانه 200mg 1-2 روزانه است. Celecoxib گزینه مناسبی برای بیمارانی است که نمی توانند عوارض جانبی دستگاه گوارش NSAID های معمولی را تحمل کنند.
شل کننده عضله
نحوه عملکرد آن: هنگامی که یک دیسک گردن رحم فتق می کند ، عضلات موجود در گردن اغلب در تلاش برای محافظت از گردن در برابر آسیب بیشتر قرار می گیرند. شل کننده های عضلانی می توانند بر روی سیستم عصبی مرکزی یا سیستم عصبی محیطی برای شل شدن عضلات عمل کنند و از این طریق تنش و درد عضلات را تسکین دهند.
مثال:
Clozoxazone: این امر به طور عمده بر روی نخاع و مناطق زیر قشر مغز عمل می کند و باعث آرامش عضلات می شود. دوز خوراکی عمومی هر بار {{0} mg است ، {1}}} در روز. این می تواند اسپاسم عضلات گردن ناشی از فتق دیسک گردن رحم را تسکین دهد و درد را کاهش دهد.
Eperisone: با مهار رفلکس ستون فقرات ، تنش عضلات را کاهش می دهد. بزرگسالان معمولاً یک بار ، 3 بار در روز بعد از وعده های غذایی 50mg مصرف می کنند. این نه تنها می تواند عضلات را آرام کند ، بلکه گردش خون موضعی را نیز بهبود می بخشد ، که برای تسکین علائم فتق دیسک دهانه رحم مفید است.
عامل کم آبی
نحوه عملکرد آن: هنگامی که یک دیسک گردن رحم فتق باعث فشرده سازی ریشه عصبی یا نخاع می شود ، ممکن است ورم در بافت اطراف رخ دهد. عوامل کم آب می توانند این ورم را کاهش داده و فشار دیسک بر روی بافت عصبی را کاهش دهند و از این طریق علائم را تسکین دهند.
مثال:
مانیتول: این ماده ضد آب در حال استفاده است که با افزایش فشار اسمزی پلاسما و انتقال مایع بینابینی به پلاسما ، ورم بافت را کاهش می دهد. به طور کلی ، از قطره داخل وریدی استفاده می شود ، و دوز مشترک هر بار ، {0} ml ml ، قطره سریع است و با توجه به شرایط می توان از هر ساعت {1}} استفاده کرد. استفاده در قسمت های حاد فتق دیسک گردن رحم با علائم آشکار فشرده سازی عصبی و ورم.
دارای گلوکوکورتیکوئید
منطقی: گلوکوکورتیکوئیدها دارای یک اثر ضد التهابی قدرتمند هستند ، می توانند التهاب و ورم ناشی از فتق دیسک دهانه رحم را کاهش داده و پاسخ ایمنی را سرکوب کنند. این غشای لیزوزومی را تثبیت می کند ، باعث کاهش واسطه های التهابی می شود و علائم فشرده سازی عصبی را تسکین می دهد.
مثال:
پردنیزون: به طور کلی به صورت خوراکی با دوز اولیه {0} mg mg در روز (تنظیم شده با توجه به شدت شرایط) تجویز می شود ، که به تدریج پس از تسکین علائم کاهش می یابد. با این حال ، گلوکوکورتیکوئیدها عوارض جانبی بیشتری دارند ، مانند پوکی استخوان ، قند خون بالا ، زخم دستگاه گوارش و غیره ، بنابراین آنها به طور کلی برای مدت طولانی مورد استفاده قرار نمی گیرند ، عمدتا برای قسمت های حاد فتق گردن رحم و علائم جدی.
داروهای نوروتروفیک (به جز مکوبالامین)
اصل: این داروها می توانند ترمیم و بازسازی عصب را ارتقا دهند و عملکرد عصب را بهبود بخشند.
مثال:
گانگلیوزید: این باعث بازسازی عصب ، از جمله بقای سلول عصبی ، رشد آکسون و تشکیل سیناپسی می شود. به طور کلی ، از تزریق عضلانی استفاده می شود و دوز بستگی به دستورالعمل محصول و شرایط دارد. این اثر کمکی خاص در بهبود آسیب عصبی ناشی از فتق دیسک گردن رحم دارد.