معرفی مواد HDPE

Sep 30, 2024 پیام بگذارید

خصوصیات

نقطه ذوب HDPE عمومی از 142 درجه ، دمای تجزیه 3 {8}} {{{11} درجه ؛ دمای تزریق دامنه قابل تنظیم. قالب تزریق ، استفاده عمومی از درجه حرارت 180 درجه {3}} درجه ؛ از آنجا که این یک پلاستیک اولفین است ، آب ، تولید را جذب نمی کند ، نیازی به خشک شدن ندارد ، اما برای کیفیت محصول می تواند در دمای 60 درجه خشک کردن 1 ساعت استفاده شود تا آب شناور تخلیه شود. ویسکوزیته ذوب پلی اتیلن بزرگ است ، جریان نسبت طولانی کوچک است ، محصولات دیواره نازک ممکن است کمبود چسب باشد ، بنابراین ، دروازه و کانال جریان نسبتاً بزرگ است. محصولات مستعد تخلیه الکترواستاتیک هستند ، سطح مستعد جذب E. است. سطح مستعد جذب E. است. میزان انقباض 16 ‰ ، مقدار سرریز 0.05 میلی متر است و سطح آن به راحتی جذب می شود. میزان انقباض 16 ‰ و مقدار لبه سرریز 0.05 میلی متر است.

 

عمل

پلی اتیلن با چگالی بالا دارای گرما و مقاومت در برابر سرما ، ثبات شیمیایی خوب است ، اما همچنین از استحکام و چقرمگی بالا ، قدرت مکانیکی خوبی برخوردار است. خصوصیات دی الکتریک ، مقاومت در برابر ترک خوردگی استرس محیطی نیز مناسب است. سختی ، مقاومت کششی و خزش بهتر از پلی اتیلن با چگالی کم است. مقاومت در برابر سایش ، عایق الکتریکی ، چقرمگی و مقاومت در برابر سرما بهتر است ، اما کمی بدتر از عایق با چگالی کم است. پایداری شیمیایی خوب ، در دمای اتاق ، نامحلول در هر حلال های آلی ، مقاوم در برابر خوردگی اسیدها ، قلیایی ها و نمک های مختلف. نفوذپذیری فیلم به بخار آب و هوا کوچک ، جذب آب کم است. مقاومت پیری ضعیف است ، و مقاومت در برابر ترک خوردگی محیطی به اندازه پلی اتیلن با چگالی کم مناسب نیست ، به ویژه اکسیداسیون حرارتی باعث کاهش عملکرد آن می شود ، بنابراین رزین برای بهبود کاستی های موجود در این زمینه باید آنتی اکسیدان ها و جاذب های ماوراء بنفش را اضافه کند. دمای اعوجاج حرارتی فیلم HDPE تحت استرس کم است که هنگام استفاده باید به آن توجه داشت.

 

روند تولید
PE بیشتر توسط پردازش دوغاب یا فاز بخار تولید می شود و به میزان کمتری با پردازش فاز محلول. همه این فرآیندها واکنشهای گرمازا شامل اتیلن مونومر ، مونومر A-Olefin ، یک سیستم کاتالیزور (که ممکن است بیش از یک ترکیب باشد) و انواع مختلفی از رقیق کننده های هیدروکربن است. هیدروژن و برخی از کاتالیزورها برای کنترل وزن مولکولی استفاده می شوند. راکتور دوغاب به طور معمول یک کتری هم زده یا یکی از راکتورهای بزرگ حلقه ای است که در آن می توان دوغاب را پخش و هم زده کرد. پس از تماس بین مونومرهای اتیلن و کوپلیمر (در صورت لزوم) و کاتالیزور ، گلوله های پلی اتیلن تشکیل می شوند. پس از برداشتن رقیق کننده ، گلوله های پلی اتیلن یا پودر خشک می شوند و مواد افزودنی برای تولید گلوله ها دوز می شوند. خطوط مدرن با راکتورهای بزرگ با اکسترودرهای دوقلو می توانند بیش از 40 پوند {5 پوند PE در ساعت تولید کنند. توسعه کاتالیزورهای جدید به بهبود عملکرد نمرات جدید HDPE کمک می کند. دو نوع کاتالیزور که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند کاتالیزورهای مبتنی بر اکسید کروم فیلیپس و کاتالیزورهای آلومینیوم ترکیب مونوالکیل تیتانیوم هستند. کاتالیزور نوع فیلیپس HDPE را با توزیع وزن مولکولی با عرض متوسط ​​تولید می کند. کاتالیزور تیتانیوم-آلکیل-آلومینیوم توزیع وزن مولکولی باریک تولید می کند. از کاتالیزورهای مورد استفاده برای تولید پلیمر با MDW باریک در یک راکتور پیچیده نیز می توان برای تولید نمرات MDW گسترده استفاده کرد. به عنوان مثال ، دو راکتور پشت سر هم تولید محصولات با وزن مولکولی به طور قابل توجهی متفاوت می توانند پلیمرهای با وزن مولکولی دوتایی با توزیع وزن مولکولی کامل تولید کنند.

ارسال درخواست

خانه

تلفن

ایمیل

تحقیق